اي كاش

۲۸ اردیبهشت , ۱۳۸۳

ای کاش

ای کاش هنوز آسمان آبی بود دشتها سبز و خورشید تابان بودای کاش هنوز دلها گرم و خونها رنگین بودای کاش هنوز زن، زن بودو مرد، مرد بودآسمان آبی و خونها سرخ بودمرد ایرانی جگرش چون شیرغیرتش آتشین بود
۲ خرداد , ۱۳۸۳

باز هم ای کاش

ای کاش بالی داشتم به وسعت ایرانمی گشتم گرداگرد ایران می سرودم شعری، در وصف ایرانقصیده ای، غزلی؛در مدح ایران در مدح کوهش، جنگلش، بیابانش دشتش، بیشه اش، دریایش خاکش، آفتابش، بادش آبش، راهش، گلستانشقصیده ای به روشنی آفتاببه زیبایی مهتابغزلی به گرمی خورشیددر خور سرزمین خورشید