اي كاش

۲۸ اردیبهشت , ۱۳۸۳

ای کاش

ای کاش هنوز آسمان آبی بود دشتها سبز و خورشید تابان بود ای کاش هنوز دلها گرم و خونها رنگین بود ای کاش هنوز زن، زن بود و مرد، مرد بود آسمان آبی و خونها سرخ بود مرد ایرانی جگرش چون شیر غیرتش آتشین بود
۲ خرداد , ۱۳۸۳

باز هم ای کاش

ای کاش بالی داشتم به وسعت ایران می گشتم گرداگرد ایران می سرودم شعری، در وصف ایران قصیده ای، غزلی؛ در مدح ایران در مدح کوهش، جنگلش، بیابانش دشتش، بیشه اش، دریایش خاکش، آفتابش، بادش آبش، راهش، گلستانش قصیده ای به روشنی آفتاب به زیبایی مهتاب غزلی به گرمی خورشید در خور سرزمین خورشید